آنچه در «ونزدی» میبینیم خصوصیات جذابیست که جهان از ۱۹۳۸ با کمیکهای چارلز آدامز این ویژگیها را شناخت [غیر از البته شخصیت «Thing» که طی دههها تغییر کرد] اما خود «ونزدی» از شخصیتهای فرعی «خانواده آدامز» بوده که حالا بدل به شخصیت محوری شده. در واقع، آنچه که از او در این سریال شاهد هستیم، کاملاً حاصلِ خلاقیت آلفرد گوف و مایلز میلار [چه در موقعیت تهیهکننده اجرایی و چه فیلمنامهنویس] است. او فیلسوفی تاریکاندیش است که از خانوادهی خودش هم دل خوشی ندارد چه برسد از جهان! + نوشته شده در سه شنبه بیست و دوم آذر ۱۴۰۱ ساعت 20:35 توسط Asma  |  ادامه مطلب

یکی دیگر از مضامینی که زیربنای «امیلی» را شکل میدهد این است که چقدر برای زنان سخت است در مرکز توجه قرار بگیرند و چطور باید زندگی خود را ویرایش کنند تا بتوانند قابلیتهای خود را نشان بدهند. اوکانر میگوید: «پس از اعتراضها به انتشار رمانهای خواهران برونته، شارلوت خود را وقف حفظ شهرت خودش و خواهرانش کرد. درنتیجه هیچکس حقیقت آنها را نمیداند. من احساس میکنم بخش زیادی از زندگی امیلی ویرایش شده است. من در این فیلم او را میگیرم و در مرکز داستان خودش قرار میدهم.» + نوشته شده در سه شنبه بیست و دوم آذر ۱۴۰۱ ساعت 21:57 توسط Asma  |  ادامه مطلب

«ریکاردو دارین»دلیلش این است «آرژانتین، ۱۹۸۵» – که نماینده رسمی این کشور در بخش بهترین فیلم بلند بینالمللی جوایز اسکار پیش رو است – اعتقاد به سیستم قضایی بجای جنگ داخلی را تأکید میکند.فیلم میتره «دادگاه شورای نظامیان» یا «خونتای نظامی» آرژانتین را بازبینی میکند. در ۱۹۸۵ گروهی وکیل به رهبری خولیو سزار استراسرا، دادستان ماهر و دستیارش، لوئیس مورنو اوکامپو، با جمعآوری صدها پرونده و دعوت از قربانیان برای شهادت در دادگاه، شجاعانه بر جنجال عمومی و تهدید به مرگ غلبه کردند و با محاکمه اعضای اصلی حکومت دیکتاتوری سابق و پیروزی در این پرونده مهم زمینهای فراهم آوردند که کشور با گذشته اخیر خود روبرو شود.پرونده استراسرا که اغلب از آن بهعنوان نسخه آرژانتینی «دادگاه نورنبرگ» یاد میشود، با پخش شهادتهای قربانیان و نزدیکان آنها از تلویزیون پررنگتر شد و در زمان واقعی، جزئیات هولناک آدمربایی، شکنجه، ناپدید شدن اجباری و قتل مخالفان را برای مردم فاش کرد.میتره میگوید: «آن مقطع یک زمان اساسی برای بازسازی دموکراتیک آرژانتین بود. دیکتاتوری خونین تازه به پایان رسیده بود و محاکمه عاملان آن شجاعت زیادی میطلبید، بهویژه از سوی رئیسجمهور وقت آرژانتین. دموکراسی تنها یک سال بود که برقرار شده بود، بنابراین بسیار شکننده بود.» + نوشته شده در چهارشنبه بیست و سوم آذر ۱۴۰۱ ساعت 0:24 توسط Asma  |  ادامه مطلب